Softbal versus honkbal

Normaal 7 innings.

MLB: 9 innings. WBSC: 6, 7 of 9, afhankelijk van toernooi en leeftijdscategorie.

Tussen honken: 18.29 m. Werpafstand bij volwassenen: 13.11 m voor vrouwen en 14.02 m voor mannen.

Standaardafstand tussen honken: 27.43 m; werpafstand: 18.44 m. Jeugdvelden kunnen kleiner zijn.

Onderhands vanaf een vlakke werpplaat; een windmillbeweging is toegestaan bij fastpitch. Modified fastpitch heeft andere beperkingen.

De werper gebruikt een verhoogde heuvel en de windup- of setpositie. Bovenhands werpen is niet voor iedere worp verplicht.

In deze WBSC-editie blijft de loper op het honk totdat de niet-afzetvoet van de werper tijdens de worp de grond raakt.

Lopers mogen vóór de worp afstand van het honk nemen, maar riskeren een pick-off of tikactie terwijl zij losstaan.

Een basisspeler mag eenmaal terugkeren op dezelfde plaats in de slagvolgorde. Een vervangen invaller mag normaal niet terugkeren.

Bij regulier MLB- en WBSC-honkbal mag een vervangen speler niet terugkeren. Een pinch-runner is een echte wissel.

Optioneel DP/FLEX: 10 spelers op de lijst, 9 slagplaatsen. De FLEX mag alleen voor de DP slaan; beiden mogen niet tegelijk aanvallen.

De DH slaat voor de werper. Er bestaan bijzondere werper-DH-regels; dit is niet het softbal-DP/FLEX-systeem. Sommige jeugdtoernooien gebruiken geen DH.

Vanaf inning 8 begint elke halve inning met een loper op het tweede honk.

MLB reguliere seizoen: vanaf inning 10 een loper op twee; geen automatische loper in de postseason. De genoemde WBSC-toernooien starten extra innings met lopers op één en twee.

Een voorsprong van 15 na 3 innings, 10 na 4 of 7 na 5 kan de wedstrijd beëindigen; het thuisteam behoudt zijn bijbehorende slagbeurt.

MLB kent geen algemene voorsprongregel. WBSC-grenzen hangen af van het toernooi; de beschreven World Cup-regels kennen uitzonderingen voor kampioenschapsfinales.